Chatbots zijn impopulair in Azië: culturele aanpassing ontbreekt
Een onderzoeker van de Universiteit van Canterbury ontdekte dat de meeste spraakassistenten zijn getraind op westerse voorbeelden, waardoor ze in Azië niet effectief zijn. Hij stelde een vierstappenplan voor om culturele kenmerken vanaf het begin in chatbots te verwerken, in plaats van ze later aan te passen. Zo zou een bot in Jakarta bijvoorbeeld moeten vragen naar files in plaats van het weer.
Professor Vic Naidoo van de Universiteit van Canterbury heeft samen met collega Karman Kaur Chadha een eenvoudig vierstappenplan ontwikkeld om culturele kenmerken direct in chatbots te integreren. De eerste stap is het verwerken van lokale normen, taal en context in de data. De tweede stap is het leren van de bot om tijdens het gesprek zijn toon, tempo en communicatiestijl aan te passen. De derde stap is het uitleggen van de werking van de bot in een taal die begrijpelijk is voor het publiek. De vierde stap is het organiseren van toezicht, culturele risicocontroles en het betrekken van lokale bewoners bij de evaluatie. Naidoo haalde een voorbeeld aan: een Australisch bedrijf lanceerde chatbots in Indonesië, Thailand en Vietnam, maar mensen wilden er simpelweg niet mee praten. Ingenieurs vertaalden antwoorden naar lokale talen, maar dat was niet genoeg. In een westerse omgeving begint de bot een gesprek met een opmerking over het weer, maar in Jakarta is het veel natuurlijker om naar files te vragen. Zonder dergelijke configuratie verliest de bot de gebruiker. Naidoo gelooft dat de belangrijkste vraag is of het systeem voordeel oplevert voor de persoon die ermee interacteert. Als iemand de bot niet vertrouwt en er niet mee om wil gaan, zijn alle investeringen verspild.
Bron: Hightech.fm —
origineel