Voormalig OpenAI-onderzoeker vertrekt om 'telepathie'-modellen voor gedachtegebaseerde AI-interactie te ontwikkelen

Naomi Bashkansky, die OpenAI op 23 juli 2026 verliet, is als medeoprichter-onderzoeker bij het bedrijf Conduit gaan werken. In een blogpost van 4 augustus kondigde ze de ontwikkeling aan van telepathiemodellen die gedachten omzetten in tekst, getraind op niet-invasieve neurale data. Haar visie omvat een toekomst waarin iemand een neurale hoofdband draagt die via Bluetooth met de computer is verbonden, waardoor ze een AI-agent met hun gedachten kunnen besturen. Ze schetst een tijdlijn: tegen 2027 zouden gedachten in blokken van een paar seconden worden gedecodeerd; tegen 2030 zouden AI-systemen neurale representaties direct kunnen verwerken, inclusief non-verbale inhoud zoals mentale beelden; en tegen 2035 een intiemere symbiose waarbij AI als een zesde zintuig aanvoelt. Deze data worden beschreven als optimistisch maar plausibel, niet als een officiële routekaart. Conduit heeft ongeveer tienduizend uur aan neurale data verzameld van duizenden deelnemers, die hoofdbanden dragen en reageren op instructies met spraak of typen, en vijftig dollar per sessie verdienen in San Francisco. De eerste resultaten van het bedrijf laten zien dat het model, gegeven de gedachte 'de kamer voelde kouder', een zin voorspelde als 'een bries' of 'een lichte windvlaag', wat aangeeft dat het betekenis reconstrueert in plaats van exacte woorden. Conduit heeft nog geen wetenschappelijke studie gepubliceerd en de voorbeelden zijn zelf geselecteerd. De technologie vertrouwt op taalmodellen (grote taalmodellen) om ruwe en onvolledige signalen te interpreteren, en vergelijkt het proces met een gps die een signaal combineert met een kaart. Een belangrijke beperking is dat gegenereerde zinnen gedetecteerde intentie kunnen vermengen met aannames van het model, wat risico op onbedoelde acties met zich meebrengt. Onderzoek, zoals het Brain2Qwerty-systeem van Meta, heeft aangetoond dat taalactiviteit zonder implantaten decodeerbaar is, hoewel de foutpercentages hoog zijn. Het artikel roept privacy- en ethische vragen op over gegevenseigendom, mogelijk misbruik voor het trainen van andere modellen, en het onderscheid tussen vrijwillige commando's en vluchtige gedachten. Het merkt de ironie op dat het beheersen van AI mogelijk vereist dat je de meest intieme signalen ermee deelt, en dat Conduit eerst het probleem moet oplossen van het bepalen welke gedachten echt bedoeld zijn voor verzending.