Het AI-effect: hoe opgeloste problemen onzichtbaar worden

Het artikel beschrijft het AI-effect: zodra een taak is opgelost, wordt deze niet langer ervaren als iets dat intelligentie vereist. Afkomstig van Larry Tesler en beschreven door Turing in 1950, heeft het effect verschillende mechanismen: intelligentie gedefinieerd door onwetendheid, de paradox van Moravec (taken die moeilijk zijn voor mensen worden als intelligent beschouwd), en succesvolle onderdelen die afsplitsen en hun eigen namen krijgen. De auteur doorloopt een typische e-commerce stack en toont voormalige onderzoeksonderwerpen die routinefuncties zijn geworden: spellingscorrectie en ranking in zoekopdrachten (nu gewoon 'zoeken'), collaboratieve filtering (nu 'aanbevelingsblok'), tekstclassificatie (nu 'feedmapping'), entiteitsresolutie (nu 'aanbodstitching'), voertuigroutering (nu 'bezorgplanner'), fraudedetectie (nu 'antifraude'). Er vindt ook een omgekeerd proces plaats: het label 'AI' wordt aan dingen toegevoegd voor marketing of financiering. De gevolgen van het hernoemen zijn serieus: verlies van een toegewijde eigenaar, kwaliteitsmonitoring (alleen beschikbaarheid), postmortems en verantwoording. Wettelijke vereisten (GDPR, transparantie van aanbevelingssystemen) verschijnen later, maar er is niemand om de logica aan toezichthouders uit te leggen.