Hoe AI-agents en het MCP-protocol de architectuur van CMS en websitebouwers veranderen

Habr publiceert een artikel dat de implementatie van AI-agenten in CMS'en en websitebouwers analyseert. De auteur merkt op dat het simpelweg toevoegen van een knop 'Vraag het aan AI' een platform nog niet agentief maakt — vaak is dit slechts een hernoemde functie voor tekstgeneratie. Er wordt een classificatie geïntroduceerd: generator (eenmalige query), assistent (doet voorstellen, mens bevestigt) en agent (plant zelfstandig en voert meerstapstaken uit). Bijzondere aandacht gaat uit naar het MCP-protocol van Anthropic, dat de interactie tussen AI-toepassingen en gegevensbronnen standaardiseert, maar zelf geen agent is. De architecturale aspecten van het implementeren van agentfuncties op verschillende platforms worden besproken: headless CMS'en (Sanity, Contentful) pasten zich sneller aan, visuele bouwers (Webflow, Framer) moesten vertakking en actielogboeken ontwikkelen, enterprise-oplossingen (Adobe Experience Manager) creëren aparte agenten voor rollen, en binnenlandse platforms (uCoz) gebruiken grove maar betrouwbare controlemechanismen (back-up, HTML-check, rollback). Ook worden risico's beschreven: overmatige rechten, massale bewerkingen met gedeeltelijke uitvoering, werken aan het verkeerde project, prompt injection (tot gegevenslek via GitHub issue) en kwetsbaarheden van MCP-servers (voorbeeld postmark-mcp, dat kopieën van e-mails naar een extern adres stuurde). Er wordt een volwassenheidsschaal voor agentiviteit van 0 tot 5 voorgesteld: de meeste platforms bevinden zich halverwege 2026 tussen niveau 3 (beperkte set tools) en 4 (meerstapstaken met review).